maandag 14 maart 2022

Zundert - Kapellen 33 km

En hoog over dit alles Klinkt een zachte melodie
Als een teken van de verre overkant 
                        Zjef Vanuytsel, De stilte van het land

Vannacht prettig overnacht bij Vriendin op de fiets Ria. ZE heeft een Brabants accent en dan kan ik het niet laten om Brabants terug te praten. Nu praat ik Westbrabants en Ria Middenbrabants, maar we konden elkaar toch verstaan.

De eerste koffiestop is na een half uurtje in Wernhout. Kees Suijkerbuik (echte Brabantse naam) heeft tien jaar lang de administratie van Brouwervanteksten verzorgd. We praten gezellig een uurtje na.

Op de koffie bij mijn ex-accountant

In Achtmaal is er zo waar een cafe open. Serveerster Jo vraagt of ik soms naar Compostela stap. Er komen wel meer pelgrims langs. Haar dochter trekt op de fiets door Europa en van haar heeft ze geleerd dat er nog heel veel goede en gastvrije mensen op de wereld zijn.
Uitbater Jan noemt hier bij de grens een navrante vorm van grensoverschrijdend gedrag. Een jonge vrouw uit Achtmaal is onlangs naar Frankrijk vertrokken om daar een B&B te beginnen. Ze was door haar vader jarenlang misbruikt. Op haar zeventiende pakte ze een mes met de woorden: 'Als je nog eens komt, ga je er aan.'
De vrouw heeft haar B&B op de route naar Compostela, maar waar weet Jan niet. Misschien maar beter ook. 
Jo en Jan


Na Achtmaal gaat de route door een desolaat landschap. Ik verbaas me over de leegt ervan. Ver aan de horizon is een enkele hoeve, maar verder is er niets. Geen verkeer, je hoort zelfs geen vogels. Wist niet dat zoiets nog bestond in Nederland. 




De stilte van het land
Een sticker van het Compostelagenootschap toont me de goede weg


En na dit lege landschap zit ik ineens in Lourdes. In Achterbroek heeft men tenminste zoiets nagebouwd.

In de bosrijke dreven van Kapellen vind ik gastvrij onderdak bij vrienden op de fiets Sandra en Wouter. Sandra doet mijn was en ik mag mee-eten. 
En Wouter werkt in de ict. Ik durf het bijna niet te vragen, maar weet hij soms hoe de servicekant van mijn weblog weer gewoon abn kan praten in plaats van html. Het blijkt een kwestie van even een potloodje aanklikken. Simpel, maar dat is meestal als je het weet. 

Wouter en Sandra




6 opmerkingen:

  1. Fijn zeg, van dat potloodje! Je ben nu een week onderweg. Dit soort nieuws ‘s ochtends eerst. Dan kan je het andere nieuws in de wereld beter aan, lijkt wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooie tekst in het café achter de bar.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo André, wat is het genieten van je verhalen de afgelopen week. Het is net of ik meewande, zoveel plezier beleef ik hier mee. Je treft het met super wandelweer. Blijf je volgen want hier op de bank aankomen in Santiago lijkt me wel wat🏃🏃🤣🤣

    BeantwoordenVerwijderen

 Parijs - Alkmaar 512 km "Morgen sollst du mir Was schreiben" Zegt ze dicht bij vaders wang "Ewig will ich bei dir bleiben...