zondag 13 maart 2022
Breda - Zundert 27 km
Ho ho ho je komt er zo maar niet in
ho ho ik ben van de beveiliging
Huub Hangop, Ho ho je komt er zo maar niet in
Het was een bijzondere overnachting bij Mariette en Jos. Een week geleden kenden we elkaar nog niet. Via Facebook lazen ze van mijn pelgrimage en ze boden me spontaan een overnachting aan.
En als pelgrim probeer ik alles wat me onderweg wordt aangeboden in dank te aanvaarden.
We hebben gezellig zitten praten, de kleren zijn gewassen en met worstebrood voor onderweg weer op pad.
De weg voert langs het graf van mijn ouders op begraafplaats de Bieberg in Ulvenhout. Op een bankje mijmer ik een tijdje over vergankelijkheid en dat soort dingen.
Een dame op leeftijd passeert met een tuiltje bloemen. Even later komt ze met een tweede tuiltje. 'Op één tuiltje kun je niet leven,' lacht ze verontschuldigend.
Ik glimlach om haar onbedoelde spitsvondigheid.
In de vallei van het riviertje de Mark is het een natte boel.
De enige Jaoobskapel in Nederland - in Galder - is zoals gewoonlijk weer dicht. Dat was hij 23 jaar geleden tijdens mijn eerste pelgrimage ook al.
Maar serveeerster Maaike van het Waten van Galder ontwapent me met een stempel.
In Meersel-Dreef passeer ik de grens naar het noordelijkste dorp van Belgie.
Ja jongens en meisjes, het zal je toch maar gebeuren. Komt je pelgrimsroute langs het huis van je idool. Je hoeft er geen meter voor om te lopen, is hij niet thuis.
Enfin: hij heeft wel een leuk plaatje ter bemoediging opgehangen.
Dan maar een stempel gehaald in het plaatselijk klooster. Maar ook de paters hulidgen vandaag het motto van Huub Hangop: ho, ho, je komt er niet in.
Aan het eind van het dorp wel een verrassing: de eerste gele pijl. Ik ben op de goede weg naar Santiago.
eerste gele pijl
Het wordt warm, voor het eerst warm genoeg om zonder jas te lopen.
P.S. Mijn laptopje is op de servicekant ineens html tegen me gaan praten. Best wel lastig als je alleen ABN spreekt. Excuses voor de omissies maar ik vind zelf dat ik het er toch nog aardig afgebracht heb. Binnenkort mijn mannetje maar eens bellen hoe ik mijn laptop weer op de goede weg krijg.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Parijs - Alkmaar 512 km "Morgen sollst du mir Was schreiben" Zegt ze dicht bij vaders wang "Ewig will ich bei dir bleiben...
Zet hem op! België en Frankrijk doorheen en dan hoef je nog maar een, relatief, klein stukje.
BeantwoordenVerwijderenLeuk om je te volgen.
Terwijl jij Vlaanderenland bent binnengelopen kom ik er juist weer vandaan. Na twee jaar mijn eerste tour weer gedaan met toeristen en "alle" Vlaamse kerken en musea bezocht. Nu neem ik de tijd om je blog dag na dag te volgen André. Heerlijk lenteweer, ik krijg ook weer kriebels! Karline
BeantwoordenVerwijderenWelkom in Vlaanderen! 😉
BeantwoordenVerwijderenWelke route volg je hier? Kom je toevallig doorheen Grimbergen? Als ik op de route van het Vlaams Compostelagenootschap kijk, dan lijkt me van wel (via Brabantica). Grimbergen is hier vlakbij. Als je wil, trakteer ik je daar op een koffie ☕
Buen Camino Annette! Geniet d'r van! %
BeantwoordenVerwijderen