Maubeuge - Maroilles 32 km 

Een dame als een toverfee in een grot BMW

wil je van het trottoir af racen 

                                                        Tol Hansse, Big city

Vanmiddag liep de route langs een drukke weg zonder trottoir en berm waar je in kon lopen. Een dame week eerst nog netjes voor me uit, zag toen dat er een tegenligger aankwam en stuurde weer terug recht op me in. Ik kon nog net het vege lijf redden door de berm in te springen. 

Meteen zat toen dit liedje in mijn hoofd. Ging ik voor de schrik een koffietje in een bar drinken, stond daar een toverfee achter de bar. Fijn gezichtje, strak tijgerjurkje met brede lakceintuur, zwarte nylons en korte laarsjes met hoge hak. Toen ze vervolgens nek en schouders van een van de stamgasten begon te masseren ben ik maar snel opgestapt. Zoveel wellust kon de vrome pelgrim niet aanzien. 

Vanochtend kon ik niet zo op gang komen. Te lang bij de Regent blijven zitten praten met de stamgasten. Ze wilden weten hoeveel kilometer ik al had gelopen. Geen idee, dat houd ik niet bij.

Vervolgens vroegen ze de hoeveelste dag ik al onderweg was. Dat wist ik wel, het was de zestiende dag. Ze vroegen drie keer of ze het wel goed verstonden (of dat ik het wel goed zei in het Frans) of ik niet de zesde bedoelde? Dat is me wel vaker opgevallen. mensen die zelf niet lopen hebben vaak geen idee welke afstand de wandelaar per dag aflegt. 

Vervolgens aan de overkant een zonnebril gekocht bij de optiek die inmiddels open was gegaan. 

Nieuwe zonnebril gekocht

Dan eindelijk op pad. De route voert vandaag langs de Sambre. Altijd fijn een rivier. Hoef je niet te dalen of te klimmen of de weg te zoeken. Hoewel?

En onder het lopen breek ik me het hoofd over de vraag met hoeveel het waterpeil in de Sambre stijgt als ik er in heb geplast. Stel dat je nu heel fijne apparatuur had, zou je dat dan kunnen meten?

Misschien kan Bram - de man van de nutteloze kennis - zijn licht daar eens over laten schijnen? 

Langs de Sambre

Pelgrimeren is niet altijd vrijheid holadijee. Soms komen de muren op je af. 

Soms komen de muren op je af

In Hautval stuur ik mijn winterjas naar huis. Hij heeft me een aantal dagen beschermd tegen de kou, maar de laatste dagen had ik er meer last van dan gemak.

Bezit is ballast, weet je wel.

Een vriendelijke dame helpt me niet alleen een karton uitzoeken. Ze vouwt de jas ook nog zo voor me op dat hij er ook in past.

Welke sukkel heeft toch besloten in Nederland de postkantoren af te schaffen?

Postkantoor in Hautval

Minder gezellig. In Hautval had ik van de rechter naar de linker oever moeten verhuizen. Na anderhalve kilometer loop ik in wat de Fransen zo mooi noemen een cul de sac. Er zit niets anders op dan weer anderhalve kilometer terug te lopen. Zo werd mijn etappe vandaag 3 kilometer langer.

Tijdens de middagpauze om 1 uur zie ik dat ik nog 17 kilometer moet. Dat wordt dus nog doorlopen vanmiddag. Ja, dat krijg je ervan als je te lang bij de Regent blijft zitten kletsen.

Enfin, vandaag wel nuttige dingen gedaan. Zonnebril gekocht en jas naar huis gestuurd. 

En gisteravond om half elf - ik sliep al - belde Marie-José van de B&B dat ze een kamer voor me had. Dus daar had ik vandaag geen zorgen over.