Maroilles - Le Cateau 24 km

Schijt aan de buren

Daar gaat-ie nog een keer

Het is dat pokkenweer

Het is dat pokkenweer

En die dunne muren

Nou ja, het spijt me zeer

Ze zullen maar moeten wennen

Als ik schuiftrompet studeer

                                                Frans Halsema, Onder de wollen deken

Ja het niveau stijgt niet met de liederen van de dag. Zit ik mijn sandwich op te eten aan de rand van een grasveldje, komt er een omaatje haar hondje zijn behoefte vlak voor mijn neus laten doen.

Even tevoren kwam ik een café binnen. Zitten er twee oude omaatjes (ja Annemarie, er zijn ook jonge oma's). De een achter de bar, de ander zit om half twaalf 's ochtends al aan de Ricard en rookt er een sigaretje bij. rookverbod of niet, de omaatjes hebben hier blijkbaar overal schijt aan. 

Overigens gisteren vergeten te vertellen - volger Mariette uit Breda wees me daarop - dat ik in de plaats logeerde waar de Maroilles-kaasjes vandaan komen.

En ik heb nog wel het streekgerecht gegeten, la Flamiche de Maroilles, een kaastaartje. 

Flamiche de Maroilles

Vandaag veel problemen met de route. Vriendelijke mannetjes wezen me erop dat de brug verderop afgesloten was. Dus toch weer langs de drukke weg lopen. 

Vriendelijke mannetjes vertellen me dat ik er niet door kan

Daar waren mannetjes en vrouwtjes bezig de bermen te reinigen. Het valt me ook altijd op hoeveel troep daar ligt: bierblikjes, sigarettenpakjes etc. 

schoonmaakactie

Dan gaat het pad kilometers lang langs het kanaal Sambre- Oise. Ik kom helemaal niemand tegen er er is ook helemaal niets. 

Canal Sambre-Oise

Links het kanaal, rechts andere nattigheid

In Ors is wel een gemeentehuis, maar geen café of winkel. Ik ben moe en wil even rusten, maar er is alleen een bankje in de volle zon (er was vandaag geen wind en dan is het al snel warm om te lopen) Maar als ik daar ga zitten, komt langzaam de schaduw over me heen.

De app bakt hem vandaag van eieren. Ik moet hier de spoorweg oversteken, maar er is geen overweg en zo te zien ook nooit geweest. Dan maar illegaal overgestoken. Daar is inderdaad een pad, maar dat wordt onnavolgbaar in een bos. Het loopt weer terug naar Ors. 

Mooi pad dat weer terug loopt 

Pas de niveau de passage 

Houden we het droog vandaag?

Enfin ik ben toch in Le Cateau gekomen. Of Le Cateau-Cambrésis zoals het officieel heet. Het is de geboorteplaats van Henri Matisse ( 1869-1954) een van de markantste fauvisten. 

Ik ben te laat voor het Matisse-museum, maar ach, ik ben in Zundert ook niet naar het Van Gogh-museum geweest. 

Die kamer is wel wat boven het budget en ook niet des pelgrims. Marie-France in Maroilles had hem voor me geboekt en ik wilde niet ondankbaar zijn. 

Nu nog maar even genieten van de luxe. Binnenkort wentel ik mij wel in stof en as. 

Living life in luxury