Anderlecht - Halle-Lembeek 18 km

Ik weet best dat ik geen kans heb, 't is me nergens om te doen
En een kushand is vaak moeilijk, dan een doodgewone zoen

Oh Martine, oh Martine hoe kan ik je hart verdienen

                            Louis Neefs, Martine

Soms is het lastig een geschikt Nederlandstalig lied voor de dag te zoeken, maar vandaag was de keuze simpel. Martine dat de ons ontvallen Louis Neefs schreef voor de ons eveneens ontvallen Martine Bijl. Maar Trapportaal van Drs. P. had ook gekund (Als iemand eens een dame wil ontvangen, dan is daar in principe geen bezwaar).

Want ik ga vandaag een dame ontvangen. Of eigenlijk zij mij, maar daarover later meer.

Eerst de loftrompet steken over de deugddoende en gastvrije ontvangst van priester Guido Vandeperre. Guido was in de jaren negentig al in etappes naar Compostela gepelgrimeerd. Hij vindt het fijn nu een pelgrim te kunnen ontvangen. Hij woont wat buiten de route dus ik ben pas de derde pelgrim die gebruik maakt van zijn gastvrijheid.

Van betalen wil Guido niet weten. Hij is blij dat hij wat terug kan doen voor alle zelf genoten gastvrijheid. Zoals ik sinds mijn vorige pelgrimage altijd verkondig: ontvangen is vaak moeilijker dan geven, dus ik hoop maar dat ik een goede gast geweest ben.

Bij het afscheid vraagt Guido of hij mij mag zegenen. Een pelgrimszegen ontvang ik altijd graag. En hoewel ik niet religieus ben, moet ik zeggen dat het korte ritueel me ontroerde. 

Priester Guido aan het ontbijt

Volgens Guido kan ik die ingewikkelde pelgrimsroute vergeten en ook gewoon langs het kanaal lopen. Om daar te komen moet ik eerst door een bedrijventerrein met ladende en lossende trucks. Ik blijf belangstellend staan kijken hoe een chauffeur met een trailer een bocht probeert naar links te maken die hij volgens mij ook niet kan maken.  En inderdaad, na twee vergeefse pogingen neemt hij de bocht naar rechts. Ja sommige mensen hebben veel verstand van bloemen of vogeltjes langs de camino. Ik kan de bewegingen van trucks duiden. Zo hebben we allemaal onze capaciteiten. 

Camino over industrieterrein

Het is soms onduidelijk of men nu Frans of Vlaams spreekt. Als ik het café in Ruijsbroek binnenkom groet ik dan ook zoals Guido dat altijd doet. Goedendag, bonjour. 'Dan weten ze dat ik het alletwee spreek, maar dat ik Vlaamstalig ben,' aldus Guido.

De clientele bestaat uit heren op leeftijd die om 10 uur des morgens al aan het bier zitten  Zo te zien niet hun eerste en ook niet hun laatste. Enfin, goed nieuws is dat je er blijkbaar oud mee kunt worden. Zo lang ze tenminste geen Mort subite bestellen.

Drinkende bejaarden

Vandaag hoef ik voor de route geen enkele keer op de app te kijken. Gewoon het kanaal van Brussel naar Charleroi volgen tot je de toren van Halle ontwaart. 

Zicht op Halle

Daar loop ik letterlijk Martine tegen het lijf. We hebben elkaar nooit ontmoet, maar kennen elkaar van Facebook. Ze is speciaal naar Halle komen rijden om mij een koffietje aan te bieden. Martine wil als haar gezondheid het toelaat volgend jaar naar Compostela gaan stappen. En ze heeft een vriend die transgender is. 

We praten openhartig over wat ons bezighoudt in het leven. En we lachen veel want Martine is verre van een zuurpruim. 

Op straat word ik aangesproken door Cedric. Hij is verleden jaar naar Compostela gelopen en vraagt of ik al onderdak voor de nacht heb. Ontzettend aardig aangeboden - ik vraag me af of ik ook zo maar een vreemde een bed zou aanbieden - maar ik heb inderdaad al onderdak.

Cedric biedt me onderdak aan (Foto: Martine de Wolf)

De verloren zoon. Foto: Martine de Wolf

En uiteraard moet ik met Martine de Martinusbasiliek bezoeken waar Martine een mooie foto van me maakt voor het schilderij van de Verloren Zoon van Rembrandt (een kopie dat dan weer wel).

De tijd vliegt en veel te snel moeten we al weer afscheid nemen. 

Het was een bijzondere ontmoeting die een pelgrimstocht iets meer maakt dan een gewone langeafstandswandeling. Dankjewel lieve Martine. 

Door de Zennevallei loop ik naar mijn B&B in Lembeek. 

De Zenne

Langs een muur met wel heel kunstzinnige graffiti. 

Het was een bijzondere dag. Een pelgrimszegen en een ontmoeting waar wat mij betreft ook zegen op rust.

Benieuwd wat ik morgen weer allemaal ga meemaken.