Ze gaan een eindje rijden  In hun oude automobiel

En mannetje pakt de autokaart
En zoekt de Bommelerwaard
En de beste weg naar Tiel

                                                                Martine Bijl Mannetje vrouwtje

Toen mijn vriend Pieter-Bas in 1997 begon met pelgrimeren, trok hij op de Bosatlas met een lineaal een streep van Huizen naar Santiago.

Later kwamen er de pelgrimsgidsen. Al met al een heel gewicht. Internetcafés hebben we ook nog gehad. 

Een jaar of tien begon ik met weblogs bij te houden. Elke dag weer een verrassing: zou er wel wifi zijn.

Vaak wel een gedoe om dat te vinden. Heeft u wifi? Wablief?  Of: Avez-vous wifi? Hay wifi por aqui?

En dan de vervolgvraag: :la contraseña por favor. Ik kan me nog eens een keer herinneren dat ik helemaal wanhopig werd. Zes keer aan de serveerster gevraagd was het wachtwoord was. Nee, dat was toch echt cafetaria. Eindelijk ging me een licht op. Een cafetaria is in het Spaans geen cafetaria, maar een cafeteria. 

Maar voorbij dat boemelen met de bever. Tegenwoordig heb ik in mijn smartphone een mobiele hotspot. Met mijn laptop kan ik nu internetverbinding maken met mijn telefoon.

En ook geen routegidsen en landkaarten mee op reis. Die zitten allemaal in een app. Heel de route plus een aantal overnachtingsplaatsen.

Waar houdt het allemaal op?

Een ding ontbrak nog. Iemand om me helpen daar wegwijs mee te maken. En vandaag maakte mijn pelgrimsvriend Han Lasance   me wegwijs in de techniek.