Saint Quentin - Paris 162 km 

Klaverjasclub Schoppen Negen 

Was een weekje in Parijs 

Om de contributie te verteren 

Ome Piet de secretaris Had al maanden voor die tijd In zijn eentje Frans zitten leren

Maar toen niemand hem verstond, deed hij mal 

Want hij zong op de Place Pigalle 

Geef mij maar Amsterdam 

Dat is mooier dan Parijs

                                                        Johnny Jordaan, Geef mij maar Amsterdam

Ja lieve volgers, voor jullie zal het wellicht een schok zijn, maar ik had de beslissing al een paar dagen geleden genomen: tot Parijs en dan is het genoeg. De reden is simpel, ik ben als eens naar Santiago gelopen en de tweede keer is de magie er uit. Het vinden van overnachtingsadressen werd een steeds grotere opgave, ik liep daardoor grotere afstanden dan ik wilde. Kortom: het begon steeds meer op werken te lijken in plaats van pelgrimeren. In mijn column op de website die ik op Pelgrimszin heb - de nieuwe stichting die ik met mijn vriend Pieter-Bas ben begonnen - beschrijf ik dit.

Gisteravond de 'leuke halteplaats' Tugny-et-Pont gebeld die me door marktkooplui Sandra en Alexi en diverse volgers op Facebook was aangeraden gebeld. Ik kreeg een madame aan de lijn die kortaf me meldde dat ze nog niet open waren waarna ze de verbinding verbrak. Nog twee adressen gebeld, maar daar klopte het telefoonnummer niet meer van.

Toen ik vanmorgen wakker werd, zag ik erg tegen de wandeling op. Ik dacht ineens: waarom doe ik het dan eigenlijk? Kortom de trein naar Parijs genomen.

Kijken naar paden waar ik niet meer over heen hoef te lopen

Daar eerst naar de Sacré Coeur om me op te geven voor het eeuwigdurend gebed vannacht, maar dat doen ze niet voor passanten. Enfin, de zuster eens heel lief aangekeken en bij uitzondering mag het en slaap ik vannacht in de Sacré Coeur. 

Zie hier erg naar uit. 

Rijen van hier tot Tokio tot aan de ingang

Uitzicht vanaf Sacré Coeur

In station kennis gemaakt met Vincent die net als ik geen kaartje naar Amsterdam kon boeken omdat vandaag en morgen alle treinen naar Amsterdam vol zitten. We kozen daarom beiden voor Brussel, Vincent vandaag en ik morgen.

Vincent is kapitein op de grote vaart en was vanmorgen in Le Havre van boord gegaan. Met hem twee uur op het terras gezeten en gezellig over van alles gepraat. 

Toen ik zei dat ik pelgrim was antwoordde hij: 'Ja, zo zie je er ook uit.'

Met Vincent op het terras

Vanmiddag nog even met mijn nieuwe pelgrimsvriendin Martine gebeld om haar te bedanken voor alle informatie die ze me steeds stuurde. Ze zei treffend: 'Ik hoor het aan je stem, je hebt het gehad.'

Maar eerst nog de overnachting in de Sacré Coeur.