Halle-Lembeek -  Nijvel 25 km 

Dat is de bedelaar van Parijs

Onder de bruggen ligt z'n paradijs

Voor hem zingen vogeltjes steeds een vrolijke wijs

Dat is de bedelaar van Parijs

                                    Zangeres zonder naam, De bedelaar van Parijs

Als ik de deur van mijn B&B uitloop ben ik in de Kasteelbrakelsesteenweg, bewoners groeten me in het Vlaams. 'Zijt ge naar Compostela aan het stappen, dat is die kant uit?'

Om de hoek heet het Rue Saint-Veron en begrijpt men ineens geen Nederlands meer Vreemd fenomeen vind ik dat altijd. 

Maar daar ontwaar ik zowaar een gele pijl. 

Het Waals Compostelagenootschap of wie daar voor verantwoordelijk is, heeft een schitterende route over smalle bospaadjes uitgezet. En prima bewegwijzerd. 

Prima bewegwijzerd

Smalle bospaadjes

Ik kom in een geheel lege vallei. Echt prachtig dat zoiets nog bestaat in het dichtbevolkte westen.

Leeg dal 

De middag voert de route over een soort Meseta (Spaanse hoogvlakte) naar Nijvel waar het inderdaad een bende is 

De Waalse Meseta

Bende in Nijvel 

Het was een schitterende route vandaag (vooral vanochtend). Er waren geen interessante ontmoetingen. De enige die ik gesproken heb was een vrouw van mijn leeftijd die vanmorgen onder koffietijd de glaasjes kirsch per twee tegelijk bestelde. Ze deelde me ongevraagd mee dat ze drie kinderen had, twee meisjes en een jongen. Ik antwoordde dat dat een rijk bezit is waarop ze knikte. Verder hadden we elkaar niets te vertellen, dus ik bestelde nog maar eens een koffie en zij twee nieuwe glaasjes. 

Voerde de route tot nu toe over vlak gebied (afgezien van een enkel heuveltje in en om Brussel). Vandaag ging het flink op een neer (tussen 80 en 140 m hoogte) met af en toe flinke steile klimmetjes. 

Collegiale kerk Sint Gertudis

Had ik verleden week nog mede dankzij Sint Gertrudis een Jacobusmoment in Geertruidenberg, vandaag liet deze heilige me toch in de steek. Ik werd wat depri van heel de dag tevergeefs mogelijke overnachtingsadressen bellen. De dame van het Bureau de Tourisme was erg aardig, maar kon me ook niet verder helpen. Door covid zijn veel mensen gestopt met het aanbieden van logies. 

Zit nu in een Nederlandse hotelketen met zo'n vogel op dak. Afgezien dat het veel te veel geld is, pas ik er niet als pelgrim. In de gang bots ik tegen dames en heren in witte badjes die van de Wellness komen. en ik mag niet in het restaurant eten want ik heb niet gereserveerd. 

Gelukkig is er aan de overkant een Pizza Hut waar vriendelijke jonge meisjes me voor 14 euro het Menu du Chef serveren. 

Maar die overnachtingen zijn nog wel een dingetje. Ik overweeg zelfs om naar huis te gaan en op 5 april de route in Parijs weer op te pakken (ik heb daar afgesproken met mijn Franse pelgrimsviendin Marie-Anne). Maar eerst maar eens kijken hoe het vandaag gaat.

Gelukkig heb ik veel steun van mijn nieuwe pelgrimsvriendin Martine die me online helpt zoeken. 

P.S. Mijn vriend Pieter-Bas vroeg gisteren of ik nu onder een brug sliep. Vandaar dit lied van de Zangeres zonder naam vandaag.