La Louviere - Maubeuge 35 km

Ik ga naar Frankrijk ik kom nooit meer terug
Ikzelf vind Frankrijk ook niet je dat

Maar ja ik ga toch want je moet toch wat
Men eet er stokbrood en men gaat nooit in bad

                        Amazing Stroopwafels. Ik ga naar Frankrijk

Ik zeg altijd: de pelgrim heeft maar drie dingen aan zijn hoofd. Waar loopt de weg? Waar eet ik? Waar slaap ik? Maar dat laatste blijkt deze reis nog wel een dingetje. Fysiek gaat het me boven verwachting, maar ik moet we elke ochtend wel mentaal opladen voor weer een zoektocht naar een overnachtingsplek.

Maar het hotel in La Louviere krijgt van mij een dikke plus voor de hartelijkheid. Nee, ze serveren geen ontbijt, maar de waard wil wel kijken of hij een Croque Monsieur voor me kan maken.

En ondertussen komt de madame een gezellig praatje met me maken. Rina is de moeder van de Italiaanse met het krappe trainingspak. Ze wil weten of men in Nederland ook zo veel drinkt. 'Ja, maar minder dan hier.'

Met dat antwoord is ze tevreden. Zelf drinkt ze niet. 

Drink men in Nederland ook zo veel?

De weg gaat vandaag veel over hoogvlakten met eenzame bomen. 

Het kerkje van Esitinnes komt amper boven het maaiveld uit. 

In Estinnes krijg ik van de waardin een stuk pruimentaart. Het zijn die hartelijkheden die de pelgrim goed doen. 

De uitbaters zijn een en al vriendelijkheid en doen hun best Vlaams te praten al wil dat niet altijd even goed lukken. Ik heb hun namen nog gevraagd. maar ook na twee keer verstond ik die niet.

De uitbaters in Estinne

Het is zo'n cafe waar de postbode op zijn ronde een consumptie krijgt aangeboden (ja hier komt de post nog op maandag en hebben ze ook gewoon postkantoren). 

De postbode drinkt er een 

De grens met Frankrijk verloopt onopvallend. Ik vraag het nog even aan de eerste de beste boer die ik tegenkom die me bevestigt: 'Welkom in Frankrijk, U bent zojuist de grens gepasseerd.'

Hier loopt volgens Google Maps en de plaatselijke boer de grens

De camping waar ik mijn zinnen op had gezet, is dicht. Dat had ik ook wel verwacht, maar ik dacht er toch wel te kunnen gaan staan. Een hermetisch gesloten hek verhinderd dat. Ik ben ze nog, maar nee, ze komen niet opendoen. Ze verwijzen me naar een camping 30 km verderop!

Er zit niets anders op om dan nog maar 9 km naar Maubeuge te lopen. 

Gesloten camping Loisiers de Avallees in Villers sur Nicole

Hotel Rex (bedankt nog Fons en Pieter-Bas voor jullie inspanningen) blijkt een voltreffer. Er hangt een briefje op de deur dat ze tot september 2021 gesloten zijn, maar ik bel toch maar aan.

Tegen mijn verwachting niet tevergeefs. 

Drie hoog achter, geen handdoeken of papier op de wc, maar voor 40 euro moet je ook niet te veel verwachten. Er staat een bed en daar ben ik blij mee. 

Hotel Rex in Maubeuge